Anasayfa > Circassian and Documentary > Bir zamanlar ”Çerkes” idik (2. bölüm)

Bir zamanlar ”Çerkes” idik (2. bölüm)


Ya şimdi?

Çerkes onurunun korunduğu tek coğrafya olan Kafkasya gerçeği var karşımızda. Bu ülkede Çerkeslik için mücadele verenlerin sesleri çok cılız çıkıyor veya hiç çıkmıyor. Sönmez BAYKAN gibi onurlu insanlarımızın uğradığı suikastleri kaç kişi biliyor ki? Kaptırmışız kendimizi bir rehavet duygusuna boş vermişiz her şeyi. Bir yerde haklıyızda: Çerkeslik karın doyurmuyor ve cep doldurmuyor aksine Çerkesliğin yaşatılması için maddi olanaklar gerek. Sabır gerek. Özveri gerek. İnanç gerek. Biz aslında genlerimizde olan bu duygularımızı 1864 yılında kaybettiğimiz savaşın ardından vatanımız topraklarda bırakmışız. Buralara ”hiç bir şeyimiz olmadan gelmişiz”. Bu günde değişen hiç bir şey yok. Yine hiç bir şeyiz. Türkiye toplumunda oyunları ile nam salmış ikinci ”çingene” toplumundan ibaretiz sadece. Dolamışız dilimize bir asalet türküsü.. Yıllardır kendimiz çalıyoruz kendimiz söylüyoruz. Asalet demişken anayurdumuza değinmeden edemeyeceğim. Orada da nüfusumuz ortalama olarak %15-20 lerde. Buna rağmen o insanlar hala bizim aksimize onurlarını korumayı başarmışlar. Sayılarına ve ikinci bir olası yok oluşa aldırmadan mücadele başladır. Karaçay-Çerkesk özerk bölgesinde dağlara çıkan köylerden veya Kabardey-Balkar’da son zamanlarda çıkan çatışmalardan ve rusyanın o bölgeye yaptığı askeri yığınaktan kaçımızın haberi var?

Kafkasya yine karışacak. Yine kan gölüne dönecek her taraf ama bu ülkedeki sözde Çerkesler vatanlarına tamamen sırtını dönüp yirmiden daha fazla ülkesi olan araplara bir ülke daha kurmak için çaba gösteriyor. Hayallerinde israile savaş açıyorlar.. Yazıklar olsun bizlere. Acaba orada Çerkes aydınlarına yapılan baskılardan ve suikastlerden ne kadar haberimiz var? Yüzümü tekrar kafkasyaya çevirmek için şehit edilmiş çocukların resimlerini mi yayınlamamız gerekiyor? Emin olun buda çok yakındır. Bu durumda bile yine yüzümüzü Kafkasya’ya dönebileceğimizi zannetmiyorum ben.. Biz vatanımızdan nefret eden dünyadaki ender toplumlardan birisiyiz çünkü. Derneklerin düzenlediği haluj ve düğün gecelerinde yada evlatlarımızı yabancılar ile evlendirir iken bol bol şeşen oynayarak Çerkesliğimizi doyasıya yaşamaya devam edelim. En kolay ve eğlenceli olan bu. Karnımız tok, sırtımız pek. Birde kardeşlerimizin ruslaştığını düşüncesini beynimizde yer ettirirsek hatta bir adım ileri gidip turan hayalinin dallarından birisi olan Kafkasya’nın aptalca siyasi görüşler sonunda kurtarılacağının hayali ile boş verelim gitsin. İşin içine Xabze dediğimiz kültürümüzü katmıyorum bile..

Ne gelir elden bir millet yok olurken bu topraklarda umudun sessiz çığlığını yükseltmekten başka. Belkide mücadele edenlerin asıl amacı ilerleyen zamanda çocuklarına ben ”bizim” için bunları yaptım diyebilmeleri ve geçmişte yapamadıkları için günah çıkarma istekleri olsa gerek. Ben en kolayına kaçıyorum.. Geçmişi suçluyorum. Kendimi ne zaman yerden yere vuracak kadar suçlamaya başlasam işte o zaman Çerkes toplumu için elimden gelen gayreti gösterecek daha fazla gücüm olur.. Taki faşist bir kurşunun hedefi olana kadar.

Bazılarınız beni yazımın sertliğinden dolayı eleştirebilir ve yerden yere vurabilir. Bazılarınız hak verir. Ben sadece içinde bulunduğumuz durumu mümkün olduğu kadar yumuşak bir dille dile getirmeye çalışıyorum. Bir konuda yüzde yüz eminim ki ”Fikir savaşı vermek ve inandığım doğruları savunmak, elime silah alıp vatanım için can vermek için cepheye koşmaktan daha zor.” En azından cephede düşmanım bellidir burada ise herkesin yüzünde bir maske var malesef. Gerçekmi? İşte o gerçeği kabullenmekte her zaman zorlanıyoruz. Zannetmeyiniz ki ben xabze ile büyüdüm. Çok değil bir yıl önce bu yazdıklarımı birisi bana söylese ona kesin küfrederdim. Beynimde yaratılan tüm tabuları yıkıp gerçeğin peşine düşmek ve o gerçeğe ulaştığımda kendimle yaşadığım çelişki anlatılamaz. Sizden ricam en azında düşünün. Ya burada yazdıklarım sizin inandıklarınıza rağmen doğru ise o zaman siz bir korkaktan ibaret olmazmısınız? Eğer korkak değil iseniz içinizde bu yazları araştıracak kadar cesaret olsun?

Sonuç: Kafkasya’da ki soydaşlarımız yeni yeni diyasporada yaşayan Çerkeslerin kendi istekleri vatanlarını terk etmediklerini öğrenmeye, sürgün ve soykırım gerçeğini kabullenmeye başladılar. Bize nasıl osmanlı ve Türkiye’ye minnet duymamız öğretildi ise onlara da birer hain olduğumuz öğretildi ve rusyaya gönüllü olarak katıldıkları yalanını okuduğu kitaplar yazdı. Şimdi diyaspora Çerkesleri olarak biz bir yol ayrımına geldik. Ya yüzümüzü anavatana çevireceğiz ve orada savaşan kardeşlerimiz yanında olacağız yada vatanını umursamayan hainler olmaya devam edeceğiz. Ben vatanımı seçiyorum. Yarın canımın çıkacağını bilsem dahi bu gün bu gerçek değişmeyecek. Bu vatana sürülen atalarımın geri dönme umudu ile evlerini derme çatma yaptıklarını, kursaklarında kardeşimden parça var diye balık yemediklerini biliyorum. Bu gün başı dik bir şekilde durmak tarihin bizim sırtımıza yüklediği asıl sorumluluktur. Silkinelim ve üzerimize çöken rehavetten kurtulalım artık. Bunca yıl ve bunca yılın yasını tutmak bize bir şey kazandırmadı, bir şey kazandırması da beklenemez. Artık onurunu kaybetmeyen Çerkes’lerin tek yumruk olma zamanı gelmiştir. Adige, Abaza veya Ubıh kimliğimizi bir kenara bırakalım ve Kuzey Kafkasya halkları olarak birleşelim. Bize sadece yine kendimiz yardım edebilir. Birilerinden medet ummak ve vatanımıza sırt çevirmek korkaklıktır. Korkaların ise Çerkes kimliğini lakap olarak taşımaya ve bizim için mücadele veren insanların onurlarını kirletmeye hakları yoktur. Şimdi düşenim ve karar verelim.

Çerkes’mi olacağız yoksa korkakmı?

(Adiga Ubıhya-Musa Baykal)

  1. Henüz yorum yapılmamış.
  1. No trackbacks yet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: